Ardanuçluyuz

Gece geç vakit olmasına karşın, kimseyi uyku tutmamıştı. Geyik muhabbeti yapmaya başladılar ailecek. Her zaman ki gibi, Nikor’un gıcık sorularının ardı arkası gelmiyordu.

Nikor:

-Anne karnında ne var?

Anne :

-Bok var evladım!..

Nikor :

-Anne, sen bu boku ne zaman yedin?

Anne:

-Seni doğurduğum zaman evladım.

Nikor:

-Anne beni sen doğurdun değimli?

Anne:

-Evet, ben doğurdum, ne olmuş?

Nikor:

-Ben karnına nasıl girdim?

-Babana sor evladım, babana sor.

Baba:

-Hanım farkındaysan saçmalıyorsun. Cevap vereceksen kıvırtmadan doğru dürüst çocuğa cevap ver.

Anne:

-Oğlan çocuklarına bu tür cevapları babalar vermek zorundadır.

Baba:

-Bana bak evlat, bu tür soruların cevabını almak için yaşın daha çok küçük. Anlayacak yaşa geldiğinde anlatırız.

Nikor:

-Baba, o gün ne zaman gelecek, zamanın geldiğini nasıl bileceğim?

Baba:

-Boynuna boyunduruk konulduğu zaman…

Nikor:

-Anne, boyunduruk ne demek?

Anne:

-Babana sor evlat.

Baba:

-Senin gibi danalar yük çekecek yaşa geldiklerinde boynuna bağlanan nesneye denir.

Nikor:

-Baba ineklere de boyunduruk konulur mu?

Baba:

-Hayır evlat, inekler fiziksel olarak narin yapılı ve güçsüz oldukları için onların sadece etinden, sütünden birde doğuracakları danalardan yararlanmak için büyütülürler. Gerçi nadiren de olsa boyunduruğa koşulduğu görülür ama dediğim gibi çok sık değil.

Nikor:

-Tüh be! Keşke bende inek doğsaydım.

Anne:

-Bak evladım, erkek olarak doğan insanlarda “Keşke anamız bizi kız doğursaydı” derler. Ama insanlar arasında en çok ta kızlar ezilir. İlk doğduklarında erkek olarak doğmadıkları için küçümsenirler. Sonra büyümeye başlayınca evde anasından, babasından, ağabeysinden dayak yerler. Sokakta erkek arkadaşlarından, başka çocuklardan, okulda öğretmeninden, çalışırken işvereninden, evlenince kocasından dayak yerler. Yoksullukta en çok acıyı onlar çeker. Savaşta onlardır tecavüze uğrayanlar. Ailenin namus sembolü yine onlardır. Tecavüze uğrarlar ama töreler gereği öldürülen tecavüzcü değil yine onlardır. Sosyal yaşamda en çok onlar ezilirler. En çok onlar çalışır, en az ücreti onlar alırlar. Kısacası onlar ikinci sınıf insan muamelesi görürler.

Nikor:

-Anne lütfen yeter (Burnunu havaya kaldırıp üst dudağını geri çekiştirip havayı koklayarak) Tanrım, beni erkek yarattığın için sana teşekkür ederim. Ne mutlu ki erkeğim!...

Baba:

Ulan velet, gene iyi bir laf ettin ama ha!.. Gel seni bir yalayıvereyim